اين نرم افزار جديدی که Google Analytics ارائه داده،آدم رو متحير می کنه.

مجبور شدم پروژه پايانيمو با يه استادی که اصلاً ازش خوشم نمی آد،بردارم.
نمی دونم چرا زودتر تجنبيدم. اصلاً حقمه
بايد بيشتر تلاش کنم،بعضی وقتا فکر می کنم قدر موقعيت و زمانی رو که الان دارم نمی دونم و بعدها حسابی پشيمون می شم.

بی شرفم اگه سوپرستاره نشم.
-چند درصد به آرزوهای دوران بچگيت تونستی برسی؟
-5/0 درصد.

امسال نمايشگاه کتاب يه جوری بود يا چون من يه جوری بودم،به نظرم اين جوری اومد.

يه روز محل کار

- بايد کله پاچه بدی. کله پاچه مهمون شماييم.(تکرار 3-4بار )
- وای شما چقدر يه جمله رو تکرار می کنين.
قرمز شد و چيزی نگفت. (فکر کنم زودتر از هميشه هم رفت )


حدود يه ماه بعد محل کار

- شما از دست من ناراحتين؟
- نه.
- از اون روز که گفتم بايد کله پاچه بدين؟
- نه، آخه چرا بايد ناراحت باشم؟
- فکر کردم از دستم ناراحتين!
- نه، اصلاً اين طوری نيست.
.............................................................................................

يه روز ديگه درراه

- گل دوست داری؟
- آره.
چند دقيقه بعد.
- بيا؛ چون دوست داری خريدم.
- !؟


روز بعد دانشگاه

- يکی از همکارام ديروز منو رسوند خونه، فکر کنم تو اين ترافيک تا برگرده يه سه ساعتی طول بکشه، تازه واسم گل خريد. به نظرت چه جوری ازش تشکر کنم؟
- هيچ کاری نکن تا بفهمی منظورش چی بوده.
- باشه.

من قبلاًها فکر می کردم که دوست دارم یهiPod داشته باشم.
ولی حالا نظرم عوض شده.

قانون زندگی

کاری که دوست ندارم، تحت هيچ شرايطی انجام نمی دم.
کاری که دوست دارم،تحت هر شرايطی انجام می دم.